We found it*

Vanmorgen hebben we eerst in onze kamer in het hotel, een lekker ontbijtje gegeten, dit bestond uit een lekker broodje die Jeffrey, Davey en ik gisteravond gehaald hadden. Vervolgens hebben we onze koffers ingepakt en zijn naar beneden naar de lobby gegaan, we hebben uitgecheckt en ff een fikse rekening gekregen waarbij de kosten kwamen voor het parkeren in de garage die een paar straten verder is. Jeffrey en Davey zijn even in de lobby gaan zitten, terwijl Marco en ik de auto gingen halen. Terug bij het hotel de Tom-Tom ingetikt met het adres van ons hotel in Mount Laurel. Onderweg nog even een stopje gemaakt bij een Wal Mart. We dachten over dit ritje 2,5 uur te doen, maar dit viel vies tegen, wat een drukte zeg. Om 15.30 waren we bij ons hotel in Mount Laurel, hier hebben we ingecheckt, onze koffers neergezet en zijn direct richting Philadelphia gegaan. Dit was ook weer 30 minuten rijden. Jeffrey heeft het adres van onze bestemming in de Tom-Tom gezet, na ongeveer een half uurtje waren we er.......  alleen was het gesloten. Dus optie 2 ingevuld, dat was nog eens 20 minuten rijden. En toen waren we er, jawel  "We found it*"

*philly cheese steak

its great!

Dit zaakje is van de uitvinder van de Philly Cheese Steak en eigendom van de Familie Olivieri, sinds 1930, er schijnen heel wat bekende mensen te zijn geweest.

Beroemdheden aan de muur/plafond

Het is er ook heel druk en ze verkopen de broodjes aan de lopende band. Je moet gelijk zeggen wat je wilt en direct betalen, en ze liggen direct voor je klaar.

Nog wat rondgereden in Philadelphia en besloten toen om terug te gaan naar ons hotel. Morgenochtend gaan we eerst naar een Outlet voordat we naar ons hotel in New York gaan.

The declaration of Independence

Nadat we met z'n alle klaar en gedoucht waren, gingen we het ontbijt proberen in het restaurant in ons hotel. Bij binnenkomst trok de bediening een ongeïnteresseerde houding en blik, nou dat was ook te merken in ons ontbijt, de roer eieren waren droog aan het koken en de wat luxere broodjes waren erg droog, dat ze deze nog durfde neer te leggen voor de gasten, wij zouden ze aan de eendjes gevoerd hebben, nou dat was eens maar nooit weer. Nadat onze buikjes vol waren ging onze tocht naar het Capitool, dit was ondanks dat we dichtbij zaten toch nog een heel eind lopen, maar voor mij en de boys best wel de moeite waard.

Het Capitool

Panorama Capitool

Vanaf het Capitool ging onze tocht naar het Air and Space Museum, dit was ook erg mooi en te veel om te bezichtigen, in heel veel objecten kon je naar binnen om de binnenkant te bekijken, en op verschillende plekken werd er een filmpje afgespeeld, kort om heel erg gaaf dus. Bij buitenkomst vanuit het Air Space Museum gingen we even zitten en wat drinken, dat zitten vonden onze voetjes wel heel erg fijn, ik nam bij een kraampje een bagel en dacht dat deze met suiker was, maar dit bleek zout te zijn dat vond ik nou niet zo lekker, Brigitte vond het wel lekker.

Air Spacie

Gevecht vliegtuigen

Nadat we weer lekker uitgerust waren ging onze tocht naar het National Archief Museum. Bij aankomst stond daar een hele rij mensen te wachten om binnen te komen, eerst stonden we te twijfelen of we wel naar binnen wilden, maar Davey gaf aan dat hij wel erg graag naar binnen wilde. Bij binnenkomst was de beveiliging echt streng het leek wel of we op het vliegveld waren, maar goed we zijn inmiddels wel wat gewend. We begonnen in de Lawrence F O'Brien Gallery, deze bestond uit allemaal schilderijtjes met foto's uit de jaren 70 en 80 van hoe het was in de USA, vervolgens gingen we door naar de Boeing learning Center waar allerlei verschillende documenten aanwezig waren, zoals documenten vanuit de militaire dienst en brieven van verschillende mensen gericht aan de president enz enz. Vervolgens gingen we naar de Rotunda, daar lagen de wat exclusievere documenten zoals de Bill off right, the constitution of the United State en the declaration of Independence, wat we zagen konden we amper lezen omdat het inkt grotendeels vervaagd was. Wat wel jammer was is dat we daar niks mochten filmen en geen foto's mochten maken, dus hebben Jef en Dave deze documenten maar even opgekocht voor een prikkie.

The Washington Marathon

Na een broodje op onze kamer en een bakkie koffie zijn we als eerste naar het Smithsonian National Museum of Natural History geweest. Over dit museum is een film gemaakt, deze heet Night at the Museum met Robin Williams in de hoofdrol. In deze film komt het museum 's nacht tot leven. Het is een heel mooi museum. Het allerleukste is dat het gratis is :-)) Na enkele uren hier geweest te zijn, zijn we langs het Witte Huis gegaan om een bakkie te doen bij Obama. Er waren nog een paar mensen die naar binnen wilden.

Op hol geslagen olifant

Dat ging maar net goed

Obama nam ons ff op de foto

Hierna zijn we naar het World War ll Memorial geweest, een mooi Memorial. Doorgelopen naar het Abraham Lincoln memorial, daar staat een supergroot beeld van Lincoln van 5,8 meter van marmer. Ook zijn we nog langs het Vietnam Memorial geweest, hier staan duizenden namen van slachtoffers op een muur van graniet geschreven, ook liggen er een aantal grote boeken met de namen van de slachtoffers erin.

World War ll Memorial

Lincoln Memorial

Vietnam Memorial

Inmiddels was het al een uurtje of 16.30 geworden en hadden Jeffrey en Davey en ik het wel gezien, Marco wilde nog even naar een paar andere Memorials kijken een eindje verder op. De boy's en ik zijn naar het hotel terug gelopen en Marco ging nog even verder kijken, naar het Koreaan War Memorial, Martin Luther King jr. Memorial, Franklin Delano Rosevelt en Thomas Jefferson Memorial.

Koreaan War Memorial

Martin Luther King j.r Memorial

Thomas Jefferson Memorial

Bij het hotel aangekomen heb ik even wat muntjes en sop gekocht bij de receptie om even een wasje te draaien, toen Marco terugkwam was dat bijna klaar. Toen ik het wasgoed uit de droger gehaald had, zijn we gaan avondeten en daarna weer terug naar het hotel. We hebben veel gezien vandaag en ook weer heel wat kilometertjes afgelegd. Morgen eerst naar het Capitool en daarna naar het Air en Space Museum. We hebben besloten om in de ochtend buiten rond te lopen en in de middag in een koel museum want vanmiddag werd het behoorlijk warm, terwijl het in de ochtend bewolkt was.

The way 2 Washington

Goedemorgen, althans voor ons is het ochtend nu, het is hier 9.30 en ik dacht voordat we Washington gaan bekijken schrijf ik nog even een verhaaltje. Gisteravond was ik daar te lui voor.

Gisterochtend zijn we vanuit Altoona vertrokken, nadat we eerst hadden ontbeten en vervolgens tot 11.00 lekker hebben gechild, of terwijl lekker zitten internetten en wat gekletst met het thuisfront. Vervolgens zijn we gaan rijden richting Washington, dit was een ritje van 3 uur volgens de Tom-Tom. Halverwege zijn we even naar een Best Buy winkel geweest, daar wilde de boys even kijken. Vervolgens zijn we naar een Wal Mart geweest om wat lekkere donuts te kopen en onze auto vol te gooien met blikjes cola en flesjes water.

Amerikaanse Mediamarkt

Klaar om in te slaan

De buursuper! :))

Om een uurtje of 17.00 kwamen we in ons hotel aan, daar konden we 15 minuten voor de deur staan om even uit te laden en de spullen naar onze kamer te brengen. Mooie kamer overigens, 2 kamers met een tussendeur, dus alles hebben we dubbel inclusief 2 badkamers. Jeffrey en Davey checkten gelijk het internet en Marco en ik zijn de auto gaan parkeren hier een paar straten verderop. Later zijn we nog even een lekker restaurantje wezen opzoeken, Mexicaans dit keer. Klein blokje gelopen en vervolgens weer naar ons hotel terug. Nu gaan we de toerist uithangen hier in Washington.

There and back again!

Deze morgen waren we wat later als de afgelopen dagen, maar alsnog waren we vroeg. Eerst ons e-mail gecheckt en gekeken of er reacties waren op onze Blog, zoals we elke ochtend starten. Toen wat foto's bij ons blogverhaal gedaan (verhaal had ik al grotendeels al af voordat we s'avonds weer naar de Falls gingen) en laatste stukje geschreven en vervolgens gepubliceerd. Hierna allemaal gedoucht en in het restaurant bij ons hotel van een heerlijk Amerikaans ontbijt genoten. Om 10 uur uitgecheckt en naar de grens gereden over de Rainbow Bridge. Van Canada naar Amerika ging een stuk sneller, misschien omdat het wat vroeger was. Wel werd ons weer het hemd van het lijf gevraagd, waar komen jullie vandaan?, wat hebben jullie in Canada gedaan?, hoe lang zijn jullie gebleven?, hebben jullie etenswaar bij jullie?, hebben jullie wat gekocht hier?, waar gaan jullie heen?, wanneer gaan jullie weer naar huis?, mag het raampje open van de auto?, kunnen jullie je zonnebril afzetten?'' en is da achterklep van de auto open? Pfffffff, nou ja, we zijn weer in de States. 

In de startblokken

We hebben de auto geparkeerd en zijn naar het Welcome Centre van de Niagara Falls gelopen. Daar een map meegenomen en naar de attractie Cave of thé Winds gelopen. Kaartjes gekocht en daar werd ons een tasje gegeven voor onze schoenen, vervolgens een stukje verderop moest je je schoenmaat geven en kreeg je sandalen. Na deze aangedaan te hebben kregen we een mooie gele poncho en gingen we een lift in 45 meter naar beneden. Daar aangekomen, konden we gewoon de waterval aanraken. Eerst leek het of we in een regenbui liepen om vervolgens (weer) in een hoosbui terecht te komen. Je kon met de trap omhoog om zo echt super dicht bij de waterval te komen. Op een bepaald gedeelte stond je zelfs bijna onder een gedeelte van de waterval, die kletterde dan ook  knalhard op je hoofd en je lichaam. Wat een ervaring was dat, echt helemaal super :-)) Helaas hebben we hier niet kunnen filmen of fotograferen, dat hadden de spullen niet overleefd. Toen ik weer een beetje droog stond (niet helemaal) heb ik het fototoestel uit m'n tas gehaald en met een plastic tasje eroverheen toch nog een paar fotootjes kunnen maken van de boys, die weer een klein stukje terug waren gelopen voor mij.

We zijn er klaar voor

Lekker nat geworden

Free shower!

Na deze attractie besloten we weer naar onze auto te lopen, het was ondertussen al weer 13.30 en we hadden nog een lange weg te gaan, de tom-tom gaf aan dat we er 4,45 uur over zouden gaan doen voordat we in ons hotel in Altoona zouden zijn. Helaas hebben we er nog iets langer over gedaan omdat er een wegomleiding was. Jeffrey had in de auto al naar een restaurant gezocht en vond een Five Guy's vlakbij ons hotel en tikte het adres ervan in de Tom-Tom. Dus voordat we gingen inchecken in ons hotel nog even zo'n heerlijke hamburger gegeten bij Five Guy's. Rond 20.00 uur waren we in ons hotel waar ik nu het laatste stukje van het Blog zit te schrijven (bijna alles in de auto geschreven) en Marco de foto's van de camera in de MacBook importeert. Vanavond nog ff lekker relaxen, morgen gaan we naar Washington.

Maid of the Mist, een Must.

Wat een superdag hebben we gehad vandaag. Weer lekker vroeg opgestaan en na het ontbijt vertrokken we met de shuttlebus naar de Niagara Falls. We hadden tickets voor de Maid of the Mist voor 10 uur. Het liep allemaal gesmeerd 9.15 kwam de shuttlebus dat was de rode lijn, daarna overstappen op de groene lijn, die rijdt langs alle attracties. We waren mooi op tijd en konden zo doorlopen en kregen een mooie blauwe poncho aan. De boot voer net weg en we stonden voor een hek te wachten op de volgende boot, die trouwens supersnel erachteraan kwam. Dat was mazzel want nu stonden we vooraan in de rij, dus zodra iedereen van de boot af was en het hekje openging konden wij als een van de eersten de boot op, vandaar dat we een mooi plekje bovenin en vooraan hadden :-)) Daar gingen we dan, vol verwachting en strak in de poncho's. Wat een belevenis was dit zeg, wat gaaf. Je vaart eerst langs de Amerikaanse fall (je wordt een beetje nat, alsof je in de miezer loopt) , daarna vaar je langs de  Canadese Horse Shoe, eigenlijk erin. Eerst gaat het waaien en regenen, dat gaat nog wel, maar als je dan echt in het midden vaart dan gaat het echt hoosen en stormen, zo erg zelfs dat je je ogen bijna niet meer open kunt houden en je poncho bijna van je afvliegt. Je voelt langzaam aan het water door en langs je poncho stromen, je broek wordt nat en je haren, gezicht en sokken en schoenen (ik had gelukkig slippers aan, maar de boy's niet) zeiknat. Drama, zou je denken, maar nee hoor, dit was echt een superbelevenis of terwijl... MAID OF THE MIST, EEN MUST!

Filmpje van de Falls

Op de 'Maid of the Mist' 

Uitzicht vanaf de boot

De volgende atractie was om 12 uur, the White Water Walk, dit was een wandeling over een soort  loopbrug langs een kolkende rivier. Het leek een beetje op een wild waterbaan met golven tussen de 3 en 5 meter hoog. Het zag er heel indrukwekkend uit, een ding wist ik zeker, hier moet je niet in vallen.

Een flinke stroming

Om 14 uur zouden we in een soort kabelbaan over het water gaan. Zouden schrijf ik, dit omdat we na bijna een uur in de rij te hebben gestaan en we eindelijk ik het gondelbakje stonden (klaar om te vertrekken) we niet gingen omdat de deur van het gondelbakje niet meer dicht ging. Niet te geloven zeg. We konden kiezen, ongeveer een half uur wachten of een andere keer gaan of geld terug. Nou ik wist het wel, doe maar geld terug zei ik snel tegen de medewerkster van de atractie. Daar was ik weer mooi van af, ik zag het toch al niet zo zitten deze atractie. Marco en Davey baalde.

Hier deed de cablecar het nog

De laatste atractie van vandaag was om 16 uur, Journey behind the falls. Met de lift naar beneden en onder de watervallen kijken. En via tunnels kwam je uit achter de waterval, daar zat een gat waardoor je de waterval kon zien. Het viel ons wat tegen deze atractie.

Bijna om aan te raken

Hierna naar ons hotel en bij het restaurant van het hotel gegeten. Na het eten ff gerelaxt en daarna weer met de shuttle terug naar de falls, dit omdat de falls 's avonds zo mooi verlicht worden. We waren laat thuis en zijn doodmoe meteen naar bed gegaan. Zzzzzzzzzzz

Niagara Falls by night

Het land uit!

Deze ochtend waren we weer lekker vroeg, gelijk wezen ontbijten, niks bijzonders, er was koffie, sap, en wat zakjes havermout en doosjes met cornflakes en muffins. Ik heb zo'n zakje havermout geprobeerd, daar moest je heet water op doen, best wel lekker. Davey had een doosje chocolade pops met melk, Marco cornflakes en Jeffrey een bananenmuffin, om te beginnen. Hierna gedoucht en ingepakt en uitgecheckt.

Op naar Watkins Glen

We vertrokken lekker vroeg naar Watkins Glen, dit was een half uurtje rijden. Het regende wat onderweg en het was bewolkt, maar toen we aankwamen was het droog. Bij de ingang kregen we een plattegrond met verschillende trails, wij zijn de Gorge Trail gaan doen, dit omdat ik hier over gelezen had. Het was een hele mooie Trail door een kloof met watervalletjes. Het was een hele klim met heel wat treden, het zag er heel erg mooi uit, we hebben weer een prima work-out gehad. Aan het eind van de trail hebben we een shuttle bus terug genomen naar onze auto. Daar hebben we onze broodjes gegeten die we gisteren bij de Walmart meegenomen hadden, en daarna in de auto gestapt richting Canada. 

Davey aan het fotograferen

Dave, Marc en Jeff naast een waterval

Genieten van het uitzicht

Filmpje van Brigitte die achter waterval loopt

We zaten nog niet in de auto of het begon te storten, niet te weinig, zo erg zelfs dat Marco met knipperlichten aan moest rijden.(deed iedereen op de weg)  Mazzel dat we in de auto zaten, want we waren nog aan het twijfelen of we nog een andere Trail zouden gaan doen, maar omdat we nog 3 uur moesten rijden naar Canada hadden we besloten om dit niet te doen.`Na enige tijd begon het zonnetje weer te schrijnen, terwijl wij voor de grens stonden van Canada. Dit heeft ongeveer wel een half uur geduurd, als het niet langer is. Toen wij eindelijk aan de beurt waren, voelden wij ons net een stelletje criminelen.

Wachten voor de grens naar Canada

Bij de douane werd ons om onze paspoorten gevraagd, hoe lang je in Canada blijft, hoeveel Cash geld je bij je hebt, of je etenswaren bij je hebt en waar je verblijft (Hotel +adres). Eenmaal door de douane zijn wij gelijk naar het Welcome Centre van de Niagara gereden om daar onze kaarten voor de attracties inclusief vervoer te halen die wij online hadden besteld. Waarom het Welcome Centre heet, ik heb geen idee, ik voelde me niet bepaald Welkom. Net voordat ik aan de beurt was, wilde ze het loket dichtdoen en mij een eind laten lopen om ergens anders de kaartjes op te halen. Nou mooi niet, ik zei, geef mij die kaartjes nog maar ff snel. 

Hierna naar ons hotel, we hebben een heel leuk huisje, met twee slaapkamers een huiskamertje en een badkamer. Toen dachten wij even naar de Denny's te lopen die volgens de Tom-Tom op 300 meter afstand van ons hotel was. Daar aangekomen bleek de Denny's opeens veranderd te zijn in Wimpy's, JAMMER, dachten we, maar dit bleek toch niet zo een ramp te zijn als dat we gedacht hadden. Het eten was daar namelijk ook weer overheerlijk.

Bril op tafel bij Wimpy's

Na het eten zijn we weer teruggelopen en hebben we bij de receptie het WiFi wachtwoord gehaald, zodat we dit bericht erop konden zetten. Morgen gaan we vroeg op staan want om 10.00 begint onze eerste attractie.